ما انسان‌ها چنین می‌پنداریم که مجبوریم هـمیشـه بـه اختـلافـات و نـاسـازگـاری‌هـا بـه صورت ظهور دو قطب متضاد ‌نگاه کنیم؛

در حالی که عملاً خطر در عدم تشخیص نیاز به وجود اختلاف و تدارک شکل‌های مناسب، برای ‌روبه‌رو شدن با آن است. آن‌چه ترسناک است، سعی در احتراز و سرکوب نمودن اختلافات است. ‌در هر رابطه‌ای، اختلافات زیادی وجود دارد که ما آنها را به دو بخش تقسیم می‌کنیم؛ اختلافاتی که در نتیجه وجود ‌مانعی در راه رسیدن ما به نیازهایمان بروز می‌کنندکه ما آنها را اختلاف نیاز می‌نامیم و آنهایی که در نتیجه ‌تـضـاد ارزش‌هـــــا، بـــیـــــن مــــردم بــــروز مــــی‌کــنــنــــد که ما آنـــهــــا را بــــرخـــورد ارزش‌هـــا مـــی‌نـــامــیـــم.‌درهـــر"اخـتــلاف نـیــاز"، هـر یـک ازدو طـرف می‌تواند به روشــنـــــی بــفــهــمــــد و قــبــــول کــنــــد کــــه طرف دیگر، نیازهایی دارد ‌که برآورده نشده‌اند و این نیازها، مهم و معتبر هستند. واضح است که هر چه نیازها ملموس‌تر باشند، دیـگـــری بـــه ‌احـتـمـــال بـیـشـتـــری، اعـتـبــار آنـهـا را می‌پذیرد.‌
‌● چرا سعی می‌کنیم از اختلاف بپرهیزیم؟
وضعیت‌هایی که در زندگی‌مان دربردارنده اختلاف با ‌دیگران هستند ، بیش از هر چیز دیگر ، سبب ترس و فشار عصبی می‌شوند. ما نـتـیجـه را نمـی‌دانیـم و نمی‌خواهیم ‌ببازیم؛ مــی‌تــرسـیــم نتوانیم خودمان را کنترل کنیم و رابـطــه‌مــان آسـیــب بـبـیـنـد.‌بـروز اختلاف به ویژه بـرای زنان، بسیار حساس است. ما بیشتر آمــوخـتــه‌ایم که از اختلاف، مانند خشم و اضطراب ‌پرهیز کنیم؛ به روی خود نیاوریم و آن را بـیـان نـکـنـیـم. همه ما شنیده‌ایم که مردم مـــی‌گـــویــنــد: "مــن بـرای نگـه‌داشتـن ‌آرامـش خانواده، هر کاری می‌کنم." یا "در تمام سال‌های ازدواجـــمـــــان، هــــرگــــز عـــدم تـــوافـــق جـــدی نداشته‌ایم." ‌در حقیقت، این آدم‌ها می‌گویند که اختلافاتشان را هیچ وقت ظاهر نکرده‌اند. آنها خــودشــان خــواستـه‌انـد یـا اصلاً ‌نفهمند که اختلافی با هم دارند و یا از راه‌های غیرمستقیم، روی آن عمل کرده‌اند. در حقیقت، بیشتر خـشـم و ‌اضــطــرابــی کــه در روابــط هـسـت،در نـتـیـجه شـکـسـت در بـرخـورد مستقیم و روشن با اختلافات است. بنابراین آنها ‌همیشه یا حل نشده باقی می‌مانند و یا به طریقی نامطلوب، حــل مــی‌شـونـد. ‌دلیـل اصلـی ایـن‌کـه مـردم مخصوصاً زنان، سعی می‌کنند در مناقشات حضوری درگیر نشوند این است که در بیشتر ‌مـــوارد، اخـتــلافــات قـبـلــی‌شــان از راه‌هــای غیرمنصفانه حل شده‌اند و به جای این‌که با ایـن‌گـونـه اخـتـلافـات، بـه صـورت ‌عـلامت برآورده شدن نیازی برخورد شود ، مبدل به جدال قدرت گشته‌اند و در نتیجه، همیشه برنده یا بازنده‌ای ‌هست و از آن‌جا که بیشتر ما طبیعتاً می‌خواهیم که در رابطه‌هایمان احساس عدالت و دوجانبه بـــودن داشــتـــه بــاشـیــم،‌جــدال قـــدرت مـــی‌تـــوانـــد بـه صـورت راهی جهت برگرداندن تعادل در رابـطـه فـهمیده شود.در عین حال، جدال قدرت، ‌بدون هیچ شکی در هر دو طرف، احساس بازنده بودن به وجود مـــی‌آورد چــون آنـهــا بــه ارضــای نـیــازشــان نمی‌رسند.‌

ادامه مطلب

با کمال تاسف در دنیای کنونی صنعت و ماشین، بسیاری از سنن اخلاقی و سجایای انسانی مورد بی‌اعتنایی قرار گرفته و پاره‌ای از آنها مانند آداب و رسوم کهنه و متروک به دست فراموشی سپرده شده است.

در دنیای ماشین، فروغ ایمان رفته رفته به خمودی گراییده و دلبستگی مردم به خداوند ضعیف شده و پاکی و تقوی که اساس سعادت آدمی است رنگ افسانه و تخیل به خود گرفته است.
پیشرفت‌های روز افزون علوم طبیعی و پی‌بردن به اسرار نهفته خلقت از یک طرف بشر را چنان مست و مغرور کرده که به ندای پیامبران الهی و رهبران روحانی بی‌اعتنا شده است و از طرف دیگر چنان در شئون مادی غوطه‌ور شده که جنبه معنوی و انسانی خود را به کلی از یاد برده است.
● هدف زندگی در جهان امروز
در دنیای صنعت عواطف عالی انسانی و سجایای اخلاقی ارزش واقعی خود را از دست داده و در نظر جامعه امروز تنها بهتر زیستن و بیشتر لذت بردن و خلاصه غرایز و خواهش‌های نفسانی را هر چه زیادتر ارضاء کردن هدف عالی زندگی شناخته شده است. در نتیجه این طرز تفکر خوی تهاجم و درندگی در نهاد بشر بیدار شده و تعدی و تجاوز فزونی یافته و پیوسته رو به افزایش می‌رود. اصل شرافتمندانه تعاون بقاء در زندگی بشر تدریجا جای خود را به تنازع بقا می‌دهد و مردم در کشاکش حیات مانند درندگان به خشونت و بی رحمی با یکدیگر برخورد می‌کنند.

ادامه مطلب

ارزش گذاری به کار و خدمات به منظور تشخیص نقاط قوت و ضعف و بهبود و اصلاح آن از دیرباز یکی از عوامل مهم و موثر برای مدیریت کلان کشور محسوب می شود. تا بدین طریق استفاده بهینه از منابع و امکانات نیز مورد توجه و عمل قرار گیرد.

در نتیجه، مبنای تصمیم گیری در استان ها نیز در جهت ارتقاء کیفیت و کمیت و توجه به نتایج برنامه ها در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت همچنین رشد و توسعه و توزیع متناسب جمعیت و بانگاه به شاخص بهره وری، قابلیت ها و توانمندی های افراد جامعه خواهد بود.
بدین طریق می توان نیروی کار را تا سر حدامکان به بهره وری رساند. اینجاست که می توان، میزان موفقیت هر کدام از سازمان ها را در بهره وری ملی، تقسیم کار و اجرای توسعه سنجید.به عبارتی می توان گفت: استانداران و فرمانداران می توانند با استفاده از شمار معقولی از نیروی انسانی (منابع لایزال الهی) حداکثر استفاده ممکن را ببرند.
اهمیت رو به افزایش استانها و سهم آنها در تولید ناخالص ملی، رشد و توسعه فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی ایجاب می کند، تا نوع تاثیرات مراقبت، نظارت و ارزیابی عملکرد در حسن جریان امور و مسئولیت ها، پاسخگوئی و اقدام و افزایش بهره وری را مشخص کرد.
مراقبت، نظارت، بازرسی های پنهان و آشکار و ارزیابی عملکرد به دلیل تاریخ طولانی آن در ادبیات کشور داری از زمان حضرت علی(ع) قابل ملاحظه، قابل تدبیر و قابل ذکر است.

ادامه مطلب

در روایت درمانی اعتقاد بر این است که افراد زندگیشان را به صورت داستان و روایت درک می کنند. یعنی در یک فرایند معناسازی مداوم بوسیله ابزار روایت که در خدمت معناسازی است خودشان را بازمی آفرینند. 

  

● تاریخچه
روایت درمانی درخلال دو دهه ۷۰ و ۸۰ میلادی متولد شد و گسترش یافت. قسمت اعظم این رشد و پیشرفت را باید مرهون بنیان گذار رسمی این رویکرد یعنی مایکل وایت ( Michael White ) خانواده درمانگر استرالیایی ودوست و همکارش دیوید اپستون ( David Epston ) نیوزلندی دانست. این دو با استفاده از رویکرد سازه گرا که تاریخچه ای طولانی دارد و قبل تر بوسیله جرج کلی بطور مؤثر به عنوان نظریه درمانی مطرح شده بود به طرح ریزی رویکرد روایتی در درمان پرداختند. این رویکرد تا دهه ۹۰ در آمریکای شمالی تقریبا ناشناخته ماند تا انتشار کتاب این دو به نام « روایت به نتایج درمانی میرسد» ( Narrative Means To Therapeutic Ends ) در سال ۱۹۹۰ میلادی که آغازگر شناخت این رویکرد و رواج آن در آمریکای شمالی گردید.
در همان سال ۱۹۹۰ همزمان با انتشار این کتاب ، کتب و مقالات زیادی با راهبرد روایتی در رابطه با موارد مقاوم در برابر درمان مثل کم اشتهایی روانی ، اختلال بیش فعالی-کمبود توجه ( ADHD )،اسکیزوفرنی و سایر اختلالات منتشر شد.
در سال ۲۰۰۷ وایت کتاب « نقشه های درمان روایتی » ( Maps of Narrative Practice ) منتشر کرد به ۶ نوع اصلی گفتگوهای شفابخش می پردازد.

ادامه مطلب

بعضی از مردم فقط می‌دانند که چگونه با دیگران سر کنند، بعضی‌ها دارای اعتماد به نفس زیادی هستند و بعضی‌ها در یاری رساندن به دیگران توانایی دارند. همه‌ی اینها از مجموعه‌ای از مهارت‌ها بنام هوش هیجانی یا EQ نشأت می‌گیرند. علاوه بر آن مهارت‌های EQ ، تعیین کننده و تغییر دهنده‌ی احساسات، برانگیزاننده‌ی خود و همدلی با اشخاص دیگر، هستند. تقریباً هر کسی قادر به آموختن مهارت‌های EQ برای ساختن روابط موفق‌تری است. برای کودکان، یک نتیجه مهم هوش هیجانی، دوستی‌های محکم و نمرات بهتر است. برای بزرگسالان، مهارت‌های EQ برای رهبری، کار تیمی، مشتری داری، روابط شخصی و برای سلامتی بسیار مهم هستند.

Summary:
Some people just know how to get along with others; some people are more self-confident, and some are great at inspiring people. All these come from a set of skills called emotional intelligence, or EQ.
Additional EQ skills are identifying and changing emotions, motivating yourself, and empathizing with another person.
Almost anyone can learn the EQ skills to build more successful relationships. For children an important result of emotional intelligence is stronger friendships and better grades. For adults, EQ skills are critical for leadership, teamwork, customer care, personal relationships, and for health

● مقدمه
تاکنون در مورد هوش عقلایی (شناختی) یا به عبارتی IQ مقالات متعدّدی نوشته شده است و تحقیقات بسیاری در این مورد صورت گرفته است. ولی هوش هیجانی واژه جدیدی است که در عرصه روانشناسی و علمی متولد شده است و دانشمندان درصدد یافتن اطلاعات در این زمینه هستند. هوش هیجانی یا Emotional Intelligence که بصورت (Emotional quotient)EQ شناخته شده است اصطلاحی است که کمتر در مورد آن توضیح داده شده و از طرفی اثرات آن بر سعادت و خوشبختی انسان شگفت‌انگیز است و همچنین اثر آن در مدیریت و سازمان‌ها و رابطة آن با مدیران و کارکنان اهمیت زیادی یافته است.
از این رو در این مقاله سعی شده است تا به موضوع هوش هیجانی و کاربرد آن در مدیریت و زندگی پرداخته شود.

ادامه مطلب

نخستین چیزی که از شنیدن کلمه مشاوره به ذهن شما می رسد چیست؟ متاسفانه در فرهنگ ما این واژه بیشتر در مورد مسائل خانوادگی، قضایی و بعضی از بیماری ها کاربرد دارد و اگر صحبتی از مشاوره باشد همه فکر می کنند منظور یا یک وکیل است یا یک روانپزشک و یا یک مشاور خانواده.

اما به راستی کارکرد های دیگر مشاوره چیست ؟ پیچیدگی ساختار سازمان ها از یک سو و فراوانی فعالیت های اجرایی آنها از سوی دیگر باعث می شود سازمان ها در خدمات رسانی برنامه مناسبی را پیش نگیرند و کارهای جاری برای خدمات دهی به مخاطبان سازمان با بدترین کیفیت ممکن انجام شود.
با نگاهی اجمالی به وضعیت سازمان های دولتی و غیر دولتی به وضوح درمی یابیم که مشاوره نقشی بسیار کمرنگ در روان سازی امور سازمان ها دارد و نه تنها هیچ جایگاهی ندارد بلکه برخی مدیران و کارمندان آن را اتلاف وقت و به دور از حیطه وظایف خود می دانند و اگر شخصی برای حل مشکلات اداری خود از کارمندان سازمان مشاوره بخواهد تا کارش سریع تر ، راحت تر و صد البته دقیق تر انجام گیرد ، بی شک بدون پاسخ خواهد ماند و مجبور خواهد شد روزها و شاید ماه ها پله ها را یکی یکی طی کند و از اتاقی به اتاق دیگر برود تا شاید کاری را که می شود در حداقل چند روز کاری انجام داد طی چند ماه انجام دهد. مگر آنکه کارمندی از سر دلسوزی راه و چاه قانونی و یا غیر قانونی رفع و انجام کار را به وی اطلاع دهد تا گره از کارش گشوده شود. عدم وجود نگرشی کلان و اصولی به بحث مشاوره فرآیندی به مشتریان و مخاطبان یک سازمان زمینه شکل گیری بسیاری از مشکلات و تبعات منفی در مسائل روزمره و برنامه ریزی های بلند مدت سازمان است که ملموس ترین آن سردرگمی مخاطبان و دوباره کاری های بسیار و چند برابر شدن فشار کار بر نیروی انسانی و نارضایتی مشتری یا ارباب رجوع است.

ادامه مطلب