چگونه رفتارهای نادرست کودکان را اصلاح کنیم اگر کودک شما روی دیوار اتاق نشیمن راخط خطی کرده است، فرستادن او به اتاقش جواب نمی دهد. بهتر است یک پارچه مرطوب به او بدهید و بگویید که دیوار را تمیز کند دفعه بعد که فرزندتان شما را عصبانی می کند، او را تنبیه نکنید. از روش خاتمه بخشیدن و فراموش کردن از موضوع استفاده کنید که به شما فرصت تنفس و آرام شدن می دهد. این روشی مطمئن و راحت است و شامل هیچ نوع تنبیهی نمی شود. متخصصان ، انواع مختلفی از خاتمه بخشیدن به این گونه موارد را بازگو می کنند. روش خاتمه بخشیدن فقط یک راه برای تغییر رفتار است و در مورد بعضی از موارد رفتارهای ناهنجار بهتر از موارد دیگر عمل می کند. این روش بیشترین تأثیر را در جلوگیری از رفتارهای غیرقابل قبول دارد و پاداش دادن برای رفتارهای خوب بسیار بهتر از روش خاتمه بخشیدن عمل می کند، چیزی که آنها آرزویش را دارند. وقتی دخترتان دارد به خواهر کوچکترش کمک می کند نوازش کردن او تاکتیک مناسب تری است تا این که وقتی رفتار نامناسبی دارد او را از موضوع دور کنید.

زن صبحانه را حاضر می‌کند و بچه‌ها را به خوردن می‌خواند، طبق معمول دیر شده و آنها بدون خوردن ناشتا در حال رفتن هستند. مادر می‌گوید: “لااقل ناهارتان را ببرید” ولی باز جواب منفی است. پسر با اوقات تلخی می‌گوید: ظهر زود تعطیل می‌شوم و با غرولند و بی‌حوصلگی از در خارج می‌شود اما شوهر باز نصایح بلند بالای صبحگاهی را شروع می‌کند. “اینقد سر به سر این پسر نذار، تو سن بلوغه، نمی‌خواد نمی‌خوره اذیتش نکن و... با خداحافظی سردی خانه را ترک می‌کند. زن روی صندلی می‌نشیند، کار چندانی برای انجام دادن نیست، با خود می‌گوید: تا شب چه کنم؟ کی روز تمام می‌شود؟
سال‌های سال است که زنان بنابر تربیت سنتی در جامعه به عنوان سنگ زیرین آسیاب مسئولیت‌های سنگین خانوادگی را بر دوش کشیده و به دلیل برتری بعد عاطفی بار غم‌ها و حل مسائل ریز و درشت خانواده بر او فشاری مضاعف آورده است.

این به این معنی نیست که تمام همسران، صبح تا شام با یکدیگر درگیرند بلکه دو فکر و دو سلیقه نمی توانند صد در صد با هم مطابق باشند ، بله اگر اختلاف ، بین زن و شوهر عمیق شود و این اختلاف ناشی از مشکلات جسمی ، جنسی و یا روحی ، روانی طرفین باشد و درمان نشود .حتماً آن خانه رو به خرابی می نهد و همچنین ، اختلاف هایی که ناشی از هوسرانی، تجمل گرایی، زیاده طلبی، توقعات بیجای طرفین از یکدیگر و ... باشد و چاره ای برای آن نیندیشند و از حد بگذرد ، آن نیز موجب اخلال در زندگی زناشویی شده و خانمان سوز می شود.
خوشا به حال آن همسرانی که از یکدیگر درس می آموزند ، نکته سنجند و اهل انصاف، به دیده اغماض و بخشش ، لغزش های یکدیگر را می نگرند و می گذرند و در زندگی یار و غمخوار یکدیگرند.
من هم دوستدارم از آنان باشم و چه بسا چنین نیز باشد ، اما حیف که سیگنال های ارتباطی را کند درک می کنم و آنوقت گاهی کمی دیر است.
و امروز هم روزی مثل همه روزها، کمی قبل از طلوع آفتاب تعامل و دیالوگ آغاز می شود. در همان ابتداء چیزی می گویم!
پاسخ می آید اسب پیش کشی را دندان نمی شمرند.

۱) در صورت امکان، اول ببینید که چه مشکل و مسئله ای موجب عقب نگه داشتن شما شده است. معمولاً آن مشکل کوچکتر از آن چیزی است که فکر می کردید و ساده تر از آن چه که فکر می کردید هم می توانید از عهده آن برآیید. این مشکل هر چه که باشد، تا زمانیکه راهی برای گذشتن از آن پیدا نکرده اید، نباید تسلیم شوید.
۲) حالا به اهمیت آن مشکل یا هدف فکر کنید. آیا می توانید نادیده اش بگیرید؟ آیا کس دیگری هست که بتواند برای حل آن به شما کمک کند؟ آیا می توانید آنرا فراموش کنید و درعوض به دنبال یک رویکرد دیگر باشید؟ آیا حس می کنید که خیلی کمال گرا شده اید؟
۳) بعضی از آنهایی که فکر می کنند "تنبل" هستند، افسردگی ها و ناراحتی های دوران کودکی خود را دوباره شکل میدهند و زنده می کنند. هیچ نیازی به فرو رفتن در گذشته نیست. اما اگر احساس روزمرگی می کنید، فعالیتتان را بالا ببرید، یک کار تازه شروع کنید، و به خودتان بگویید"با وجود آن عادت قدیمی، الان می توانم از جایم بلند شوم و فرد مفیدی باشم".
۴) تصمیم به شروع کار بگیرید و خواهید دید که خیلی راحت در جریان تمام کردن آن قرار خواهید گرفت.
۵) کاری که در دست دارید هر چه که باشد، یک قدم به عقب بردارید، ریلکس شوید و کاری که در مقابلتان است را یک کار خیلی کوچک و ساده ببینید بعد آنرا به مراحل کوچکتر و قابل کنترل تر تقسیم کنید. فقط روی یک کار تمرکز کنید نه کل مشکل.

بر این اساس، هر رشته و تخصص مرتبطی می تواند تنها گوشه یی از واقعیت موجود را آشکار کند و با تجزیه و تحلیل خود راه حل مورد نیاز را پیشنهاد دهد. در چارچوب تهیه طرح های توسعه شهری نیز عدم توجه به تمامی جوانب و ابعاد یک شهر، عدم شناسایی آنها و عدم هماهنگی بین پیشنهادهای بخشی و تخصص های مختلف، نه تنها جامعیت طرح را زیر سوال می برد، بلکه می تواند آینده و توسعه آتی شهر را نیز به طور جد مورد تهدید قرار دهد.
در بین طرح های توسعه شهری، «طراحی شهری» نیز از جمله تخصص ها و دانش هایی است که از منظر میان رشته یی «برنامه ریزی» و «معماری» به شهر و مسائل آن می پردازد. دانشی که نه صرفاً «برنامه ریزی» و نه صرفاً «معماری» است. در واقع، از ترکیب و تلفیق این دو عرصه تخصصی، دانش «طراحی شهری» شکل می گیرد و با یاری گرفتن از سایر عرصه های علوم اجتماعی و فنی - مهندسی به عنوان یک دانش میان رشته یی تکمیل می شود. از این روست که امروزه دانش «طراحی شهری» به عنوان نوعی فعالیت تخصصی در فرآیند فرارشته یی نیز شناخته می شود که در عین حال، نمی تواند داعیه نقش هماهنگی و رهبری ارکستر در فرآیند فعالیت های توسعه شهری را داشته باشد.
داشتن داعیه نقش هماهنگ کنندگی و رهبری ارکستر برای «طراحی شهری» به همان اندازه انحرافی است که کتمان و انکار نقش موثر آن در ارتقای کیفیت محیط شهری... در طرح های توسعه جوامع شهری اروپا و امریکا نیز امروزه، این قبیل طرح ها نه می توانند داعیه رهبری ارکستر توسعه شهرها را داشته باشند و نه می توان نقش و اهمیت آنها را در افزایش کیفیت محیط نادیده گرفت.
در این زمینه، یکی از مهم ترین نکاتی که به عنوان پرسش در بررسی های تحقیقی مطرح است، این است که اصولاً مباحث کیفی دانش «طراحی شهری»، چگونه خود را از طریق طرح های توسعه شهری متبلور ساخته اند؟ آیا این طرح ها اصولاً به عنوان طرح های مستقلی مطرح هستند یا همراه با سایر طرح های توسعه شهری می توانند عمل کنند؟
در پاسخ به چنین پرسش هایی است که بررسی محتوایی طرح های تهیه شده در این زمینه از سال های دهه ۷۰ میلادی، در مجموع دو گروه متمایز از رویکرد این طرح ها را نشان می دهد.
۱) گروهی از طرح ها که بخش مستقل و مجزایی را به نام «طراحی شهری» در کنار سایر طرح ها تشکیل می دهد.
۲) گروه دیگری که به عنوان بخش مستقل و مجزا در زمینه «طراحی شهری» تلقی نمی شود، بلکه طرح هایی هستند که در کنار اهداف و چشم اندازهای سایر طرح های توسعه شهری، بررسی مباحث کیفی در چارچوب سیاست ها و برنامه ریزی های «طراحی شهری» را نیز از لابه لای بخش های مختلف خود مطرح کرده اند که از معروف ترین آنها می توان به طرح های توسعه شهرهای سیاتل، بریستول، گلاسکو و... اشاره کرد.
گروه اول، بیشتر شامل طرح هایی می شود که طی سال های ۷۰ و ۸۰ میلادی تهیه شده اند. در حالی که بیشتر طرح های گروه دوم به سال های ۹۰ و بعد از آن تعلق دارند. به این ترتیب، به نظر می رسد در برنامه ریزی تهیه طرح های توسعه شهری اروپا و امریکا طی دوره یاد شده، یک سیر تکوینی انجام گرفته و مقوله نوینی به عنوان «طراحی شهری» وارد عرصه طرح های توسعه شهری شده است.
البته باید توجه داشت که طرح های توسعه شهری در کشورهای اروپایی و امریکایی تا دهه ۶۰ میلادی با دیدگاهی عملکردگرایانه و راسیونالیستی تهیه می شدند. نتایج بررسی این طرح ها نشان می دهد هر چند توجه به عملکردها و تاکید بر آنها امری الزامی است، اما صرف توجه به عملکردها، بدون در نظر گرفتن تاثیرات مستقیم و غیرمستقیم عاطفی تصمیمات بر شهروندان ناکافی است. تفکر حاکم بر کارشناسان و برنامه ریزان تهیه کننده طرح های توسعه شهری در اروپا و امریکا نیز تا سال های دهه ۶۰ دیدگاهی عملکردگرایانه، مدرنیستی و پوزیتیویستی بود. از این رو، چنین تفکری عملاً نمی توانست مسائل کیفی شهری را راساً مورد بررسی قرار دهد. در این زمینه، نارضایتی عمومی و انتقاد پیگیر افرادی مانند «جاکوبس» در ایالات متحده امریکا و «میچر لیچ» در آلمان بازتابی از این مقوله است. آنها به صراحت اعلام می کردند این طرح ها باید مباحث کیفی محیط را پیگیری کنند تا بتوانند متولی حل معضلات کیفی شهر باشند. یعنی به بیان دیگر، بر کاربرد دانش «طراحی شهری» در تهیه طرح های توسعه شهری تاکید داشتند. به همین دلیل نیز طی دهه های ۷۰ و ۸۰ میلادی با آن گروه از طرح های توسعه شهری روبه رو هستیم که به مباحث «طراحی شهری» به عنوان طرح های جبرانی در کنار سایر طرح ها پرداخته اند و در ملزومات خود، بر ضرورت مطالعات کیفی محیط تاکید ورزیده اند.

انسان اولیه مجبور بود خود به تنهایی به شکار بپردازد؛ گرسنگی و تشنگی خود را بر طرف سازد و امنیت خود را تأمین کند. ولی به مرور زمان دریافت که با همکاری و ارتباط با دیگران بهتر می‌تواند از عهده حل و فصل مشکلات خود برآید.
همین نیاز بود که به تدریج منجر به پیدایش تشکیلات اجتماعی شد. امروزه سازمان اجتماعات به قدری پیچیده شده است که بدون اغراق باید گفت تقریباً تمامی نیازهای آدمی از جمله: آموزش، بهداشت، اشتغال، همسر گزینی، فعالیت‌های فوق برنامه، سرگرمی‌ها و بسیاری فعالیت‌های دیگر، بدون ارتباط با دیگران ممکن نیست.
از طرفی، کمرویی ـ به عنوان یک ویژگی شخصی ـ حالتی است که طی آن فرد حین بر قراری یک ارتباط عادی یا صمیمانه با افراد دیگر دچار مشکل می‌شود. کمرویی، طیفی از خجالت معمولی و اشکال در برقراری ارتباط صمیمانه، تا کمرویی شدید (یا ناتوانی حاد در برقراری روابط اجتماعی) را شامل می‌شود.
از توضیحات پیش گفته پیداست که در مورد کمرویی شدید، زندگی و فعالیت فرد فلج شده و این مشکل، عملا‍‍ً او را از فعالیت‌های عادی روزمره باز می‌دارد. کمرویی به دلیل ایجاد محدودیت شدید در عملکرد فرد، موجب تقلیل کارائی و بهره‌وری افراد نیز می‌شود و در جامعه آثار زیانبار اقتصادی نیز خواهد داشت. (بنابراین، مقابله با علائم و عوارض این مشکل، بسیار مهم و اساسی است.)

control your own life

برای بسیاری، این شیوه تفکر، جدید و در عین حال جالب توجه است. به خصوص زمانی که به روشنی مشاهده می کنند که آنچه در زندگیشان وجود دارد. نتیجه مستقیم کارهای خودشان است. مسوولیت پذیری در زندگی به معنای قضاوت کردن درباره آن نیست، بلکه بهتر است، واقعیت ها را مشاهده و سهم خود را در این مکاشفه پیدا کنیم.
بی تردید انسان ها و وقایع اطراف تاثیراتی بر زندگی شما خواهند داشت، اما این فقط شما هستید که تصمیم می گیریدکدام یک از این عوامل تاثیرگذارتر باشند، چه در جنبه های مثبت و چه در جنبه های منفی.

● به چه فکر می کند؟
در این قسمت سعی شده تا به تمام آقایونی که در زندگی خود مرتکب خیانت شده اند، نشان دهیم که برداشت واقعی نامزد و یا همسرانشان در مورد آنها چگونه است. به این منظور چکیده ای از متن "دوستی های معمولی" نویسنده: دکتر پی گلاس را با هم مرور میکنیم . ۱۰ سوال زیر مطالبی هستند که خانم ها زمانیکه پی می برند فرد دیگری به تازگی وارد زندگی همسرشان شده در سر میپرورانند. این بخش را به دقت مطالعه کنید تا پیش از اینکه پای خود را فراتر از خط قرمز خیانت بگذارید، بدانید که ممکن است چه آسیب های روحی روانی به همسرتان وارد آورید.
‌● مقوله بدعهدی
پس از اینکه خیانت و بد عهدی وارد زندگی مشترک شد، خیلی اوقات دانستن جزئیات مطالب و جستجو و تفحص در مورد آنها به منزله بهترین راه برای درک عمق فاجعه به شمار می رود. از این طریق فرد قادر می شود تا علل بی تفاوتی همسرش نسبت به خود را پیدا کرده و سرانجام می تواند کاری انجام دهد که فضای رمانتیک از دست رفته دو مرتبه به زندگی شان باز گردد.
۱۰ سوال زیر، کاوشی است برای اکتشاف دلایل بروز خیانت و مسائلی که در ورای آن نهفته است. برخی از آنها سوالاتی هستند که برای روشن کردن نوع رابطه، بحث پیرامون این فرایند، مانند ماده اولیه ای است که شما را قادر می سازد تا بعدها بتوانید بنای اصلی زندگی خود را بر پایه آن استوار نمایید.
۱) چه فکری کردی که به خودت اجازه دادی با شخص دیگری وارد رابطه شوی؟
دلایل بسیار زیادی وجود دارند که به طور طبیعی از ورود افراد به منطقه ممنوعه جلوگیری می کنند. ارزش های فردی، و آسیب هایی که بعدها ممکن است به موجب این اشتباه پدید آید، همه و همه باعث ایجاد افکار بازدارنده ای در ذهن می شوند، و کماکان فرد را از ورود به یک رابطه نامشروع باز می دارند. یکی از ابتدایی ترین افکاری که ممکن است به ذهن هر کسی برسد، این است که آیا اصلا شریک خیانتکار ملاحظه دارد؟ و می تواند نتایج و عواقب درگیر شدن در یک چنین رابطه ای را در ذهن خود به تصویر کشد؟ آیا به هیچ وجه به این مطلب فکر می کند که امکان دارد همسرش او را در حین ارتکاب به جرم به دام اندازد؟

Crime

 این گونه مسائل امروزه برای کشور ما هم مطرح است و آثار مهلک آنها درسیمای جامعه آشکار است. کودکان و نوجوانان سرمایه های جامعه هستند و سلامت روح و جسم آنها تضمین کننده سلامت جامعه آینده است. بنابراین مسائل آنان از جمله مسائلی است که باید به آنها توجه کافی مبذول داشت. مطالعات کشورهای غربی حاکی از آن است که تجربه های رفتار بزهکارانه در میان نوجوانان بسیار شایع است. برخی ادعا کرده اند ۹۰ درصد نوجوانان مرتکب اعمالی شده اند که چنانچه به مداخله پلیس می انجامید موجب بازداشت می گردید.
این بررسی ها به این نتیجه دست یافته اند که شیوع رفتارهای بزهکارانه در نوجوانان بیشتر از آن است که مردم انتظار دارند. (باباخانی پور ۱۳۷۶ ) تجربه نشان می دهد تنها تعدادی از نوجوانانی که دست به قانون شکنی می زنند دستگیر می شوند و از کسانی که دستگیر شده اند تنها تعداد معدودی بازداشت می گردند و از کسانی که بازداشت می گردند عده ای خاص به زندان فرستاده می شوند و از کسانی که محاکمه شده اند تنها بخشی به عنوان بزهکار محکوم می شوند و بنابراین بسیار دشوار است که بدانیم در هر جامعه چند نفر بزهکار وجود دارد، چه کسی باید بزهکار نامیده شود و کدام نوجوان باید مورد مطالعه علمی قرار گیرد تا درباره ماهیت و منشا رفتارهای بزهکارانه اطلاعات علمی صحیحی به دست آورد. (اسمیت ۱۹۹۵) بزهکاران از نظر روانشناسان یک گروه افراد جوان و نوجوان بسیار ناهمگون و نامتجانس هستند و مسیری که به بزهکاری ختم می شود گوناگون است و نوجوانانی که با بزه درگیر هستند یا می شوند را نمی توان به سادگی در الگوی رفتاری یا ویژگیهای منحصر به فردی جا داد. بزهکاری پیامد و نتیجه تعامل و تاثیر متقابل عواملی است که در زندگی فرد حضور دارند. بنابر این بزهکاری رفتاری است ناشی از عوامل گوناگون. (یانگ ۱۹۹۸ )
● عوامل موثر در بروز جرم

پدر و مادرها نه تنها ناگزیر از انطباق با شرایط جسمانی تازه نوجوانانشان هستند بلکه در عین حال لازم است از تغییرات روانی دنیای نوجوانان نیز آگاه باشند. روانشناسان اغلب قدرت اندیشیدن انتزاعی را امتیازی برای نوجوانان می‌پنداشتند؛ یعنی داشتن «عقیده‌ای در مورد عقیده.»
ژان‌پیاژه روانشناس سوئیسی در این زمینه می‌گوید قدرت پیش‌بینی بسیاری از احتمالات و یا پیامد موقعیتی حتی اگر فوری و مشاهده شدنی نباشد در نوجوانی آغاز می‌شود؛ اگر چه پژوهشگران امروزی دریافته‌اند که بسیاری از افراد هرگز به قدرت انتزاعی دست نمی‌یابند حتی در بزرگسالی.
بیان اینکه نوجوانان اغلب به پیامد کارهایشان نمی‌اندیشند، مگر آنکه دچارش شوند، بی‌مقدار شمردن دوران نوجوانی نیست تنها آگاهی از واقعیت آن است و به همین دلیل نوجوانان به پدران، مادران و بزرگسالان مسئول نیازمندند تا هدایت‌شان کنند. نوجوانان فکر می‌کنند انسان از اشتباهات خود زندگی را می‌آموزد و حق با آنهاست.

student

همه انسان ها اضطراب را در زندگی خود تجربه می کنند و طبیعی است که مردم هنگام مواجهه با موقعیت های تهدید کننده و تنش زا مضطرب می شوند، اما احساس اضطراب شدید و مزمن در غیاب علت واضح، امری غیرعادی است.
اضطراب شامل احساس عدم اطمینان، درماندگی و برانگیختگی فیزیولوژیکی است. به طور کلی اضطراب یک احساس منتشر، بسیار ناخوشایند و اغلب مبهم دلواپسی است که با یک یا چند حس جسمی مانند احساس خالی شدن سر دل، تنگی قفسه سینه، طپش قلب، تعریق، سردرد و غیره همراه است.
بررسی ها نشان می دهد که اضطراب در مردها، طبقات مرفه اقتصادی و جوانان کمتر و در زنان، افراد کم درآمد و سالمندان بیشتر شایع است.
● اضطراب در کودکان و نوجوانان
بسیاری از کودکان هنگام قرارگیری در وضعیت جدید مثل روبه رو شدن با افراد جدید، احساس اضطراب کرده و به طور خجالتآوری به مادر و پدر، افراد فامیل یا وابستگان به اصطلا ح «آویزان» می شوند.
معمولا والدین می توانند آن ها را تشویق به خروج از «منطقه امن» بکنند. هر چند بعضی از کودکان در مقابل این شرایط مقاومت کرده و آن ها را نمی پذیرند. به منظور کمک به کودکان در این موقعیت باید صبر و حوصله کافی داشت به طوری که آن ها احساس اعتماد به نفس کافی جهت مقابله با مسائلی که به نظرشان مشکل میآید را کسب کنند.

لذا به نظر می رسد اهتمام خاص برای پرداختن به موضوع لازم است.
در این مقاله، تلاش می شود تا صرفاً گام اول برداشته شود، امید آنکه اندیشه مندان روابط عمومی، قلم فرسایی لازم را در این خصوص داشته باشند.
● توسعه چیست؟
با توجه به شناختی که از روابط عمومی در نزد صاحبنظران این حرفه وجود دارد، ابتدا به تبیین مباحث توسعه و انگاره های اساسی آن می پردازیم. ” توسعه“ از لحاظ لغوی به معنی فراخی و وسعت دادن و بهبود است. یکی از آراء مهم در تبیین مفهوم توسعه، آن را نوعی تغییرات اجتماعی می داند که در سه سطوح اجتماعی، ارزشی و سیاسی رخ می دهد.

اخیراً در مورد انتخاب مدیران مراكز آموزشی، با دستورالعمل جدیدی مواجه شده ایم كه در چند منطقه تهران به مورد اجرا گذاشته شده و قرار است در مناطق دیگر شهر تهران نیز حداقل در ۵۰ درصد مدارس به مورد اجرا گذاشته شود. «در نظام های آموزشی، معمولاً از مسیر معلمی به مناصب و سمت های مدیریت و رهبری آموزشی دست می یابند و از این رو، احتمالاً مفهوم درستی از مدیریت و رهبری در ذهن ندارند. آنها كار مدیریت و رهبری آموزشی را از دیدگاه معلمان می نگرند. گرچه این نگرش خوب و لازم است، ولی كافی نیست. نقش مدیریت و رهبری آموزشی باید با توجه به همه عناصر و عوامل مؤثر در محیط آموزشی ایفا شود. پیشینه معلمی و تجربه های ناشی از آن، اگر چه زمینه ساز خوب و لازمی برای ایفای رهبری در آموزش و پرورش است، ولی به تنهایی كافی نیست. مدیران آموزشی، باید علاوه بر آن در حیطه معارف، علوم و فنون، مهارت های مرتبط با آموزش و پرورش و مدیریت به اندازه كافی آگاهی داشته باشند.» (دكتر علاقه بند، مقدمات مدیریت آموزشی، ص۱۸۲)، ولی در دستورالعمل انتخاب مدیران بویژه در مورد مدرسه های درجه ۱ تا ۳ به این مقوله چندان توجهی نشده است.دكتر میركمالی می گوید: «یكی از جنبه های مهم بلوغ، تجربه است و این كه گفته می شود تجربه بالاتر از علم است، به این دلیل است كه ما معمولاً علم خود را از طریق تجربه و آزمایش كامل می كنیم. از جهت دیگر، تجربه، گوشه ها و زوایای تاریك پیش بینی نشده مسائلی را كه هنگام آموزش مورد توجه قرار نگرفته، برای ما روشن می كند. تجربه، سبب كسب نفوذ و تسلط بیشتر بر كار، امور سازمان، مسائل كاركنان و ... می شود و به همین دلیل ، باید سعی شود تا آنجا كه ممكن است مدیریت را به افراد با تجربه و در عین حال آگاه به علم مدیریت سپرد.» (رهبری و مدیریت آموزشی، صفحه ۱۱۸)

● براساس محدوده جغرافیائی
جهانگردی بین‌المللی و گردشگری داخل کشور بین‌المللی و داخلی از دیدگاه سازمان جهانی جهانگردی، جهانگردی بین‌المللی با گردشگری داخلی (Internation tourism) متفاوت است و به محدودهٔ مرزی کشور مربوط می‌شود.
ولی این بدان معنی نیست که هر مسافر بین‌المللی، یک بازدیدکننده تلقی شود. مسافر کسی است که برای خارج شدن از محل سکونت خود، سفر می‌کند؛ برای مثال کارگری که برای کار از مرز خارج می‌شود بازدیدکننده محسوب نمی‌شود. جهانگردی بین‌المللی همیشه، در وهله اول، از نظر اقتصادی مدنظر قرار می‌گیرد، زیرا این شکل گردشگری نقش مهمی در بازرگان و جریان ارزی ملت‌ها بازی می‌کند.
گردشگری داخلی نیز تحت‌الشعاع جهانگردی بین‌المللی است، با وجود این تصور بر این بود که اینگونه مسافرت‌ها اثر بین‌المللی ندارند و آمارهای تجاری همان کشور مربوط بوده و اهمیت دارند. بدیهی است که این دو گردشگری رابطه تنگاتنگی با هم دارند.
مسافران تحت تأثیر شرایط محیطی قرار می‌گیرند، و با توجه به عوامل خارجی مانند رشد نسبی درآمد واقعی، تفاوت قیمت بین کشورها و سیاست بین‌الملل، مسافرت‌های داخلی جای خود را به جهانگردی بین‌المللی می‌دهند و یا برعکس. در چند دههٔ گذشته، در بسیاری از کشورهای غربی روزهای تعطیل تبدیل به سفرهای بیرون شهری شده‌اند و این به علت بالا رفتن استاندارد زندگی و کسب درآمدهای اضافی است؛ در حالی که در کشورهای در حال توسعه گردشگری داخلی افزایش یافته است.

عزت نفس تصوری است که یک فرد از خودش دارد. احساسات و عقایدی که درباره توانایی ها، شایستگی ها و ویژگی های خود داریم، عزت نفس ما را تعیین می کند. عزت نفس خوب داشتن یعنی از توانایی ها و ضعف های خود آگاهی داشتن و خود را با آنچه باارزش تر است پذیرفتن. منظور این است که مسئولیت های خود را به عهده گرفتن، خود را تأیید کردن، به نیازهای خود پاسخ دادن، هدف هایی داشتن و برای نیل به آنها راه هایی را برگزیدن. عزت نفس خوب، یکپارچگی شخصی و توجه دیگران را به همراه می آورد.
عزت نفس پائین می تواند سلامتی را به خطر اندازد یا موجب بروز استرس، ناراحتی و رفتارهای ضداجتماعی شود. برای افزایش عزت نفس کودکان باید تلاش شود، زیرا به نظر می رسد این ویژگی در طول زمان ثابت می ماند: دختر بچه شش ساله ای که نسبت به خود دید مثبت دارد، چند سال بعد نیز همین دید را خواهد داشت. به علاوه، تحقیقات متعدد نشان می دهد که عزت نفس خوب از شکست های تحصیلی، دشواری های یادگیری، بزهکاری، استفاده از موادمخدر و خودکشی جلوگیری می کند.

۱۵ نکته ای که پیش از ازدواج باید بدانید:
ازدواج یک نـهاد فـوق الـعـاده اســت، امـا آیا کسی دوست دارد کـه در یـک نـهـاد قــرار بگیرد؟" ازدواج یکی از مـهمترین تصمیماتی است که شما در زندگی خـود می گیرید.
۱) ازدواج از سوی خدا برنامه ریزی و طراحی می شود.
به همین دلیل در این امر خیر باید به دنبال رهنمود های خداوند باشیم. اغلب اوقات ما کاری را انجام می دهیم که دیده ایم دیگران انجام می دهند. افراد مختلف ایده های متفاوتی نسبت به ازدواج دارند، اما نمی توانیم نظر همه افراد را در مورد ازدواج بدانیم و در عین حال باید به خاطر داشته باشیم که چیزی که در مورد یک زندگی مشترک کار می کند، ممکن است در مورد سایر زندگی های مشترک درست از آب در نیاید. بنابراین به حرف چه کسی باید گوش کنید؟ خوشحالم که این سؤال برای شما پیش آمد. به عقیده من باید مطالعه خود را زیاد کرده و در برخی مواقع به کتب مذهبی نیز مراجعه کنید. از جمله کتاب های مفید در این زمینه می توان به موارد زیر اشاره کرد: "پیش از اینکه بله بگویید" نویسنده نورمن رایت، "خیلی زود، خیلی صمیمی" نویسنده جیم تالی.
۲) به نظر من بهتر است پیش از ازدواج چند جلسه مشاوره خانوادگی را طی کنید. مراکز مشاوره ای وجود دارند که می توانند به شما کمک کنند تا در وهله اول خودتان را بهتر بشناسید و سپس ببینید چه کسی می تواند شریک مناسبی برای زندگی با شما باشد. سوابق خانوادگی، خصوصیات اخلاقی، و سایر جنبه های زندگی توسط مشاور تحلیل و بررسی می شود. یک سری سؤال های از پیش تعیین شده در داخل یک پرسشنامه تهیه و تدوین شده اند و پر کردن آن می تواند کار جالب و سرگرم کننده ای باشد.

واژه "طلاق" در سالهای گذشته برای افراد جامعه بسیار ثقیل و غیر قابل تحمل بود، آنقدر مردم از این ‌واژه گریزان بودند که حتی در گفت و گوهای روزمره نیز از بکار بردن آن خودداری می‌کردند. ‌واژه طلاق به ندرت مورد استفاده قرار می‌گرفت و زنان و مردان تحت هر شرایطیبا وجود هر کم و ‌کاستی در کنار یکدیگر به زندگی ادامه می‌دادند. ‌نه چشم و هم چشمی بود و نه توقعات بیجا، نه زیاده خواهی بود و نه خانه مستقل، همه همدل و با ‌محبت در کنار یکدیگر با کمترین امکانات ممکن و تحمل سخت‌ترین شرایط قانع و خرسند بودند و با ‌گذشت و فداکاری در حق یکدیگر اساس و بنیان خانواده را محکم و استوار نگهداری می‌کردند. ‌جایگاه پدر به عنوان ستون اصلی خیمه زندگی و جایگاه مادر به عنوان چراغ و روشنی بخش زندگی ‌معین و مشخص بود و فرزندان که شمار آنان زیاد نیز بود شاد و سرمست در کنار یکدیگر زندگی ‌می‌کردند. ‌نه از طلاق خبری بود و نه از بهانه‌های بیجا ونه کودکان در خانواده با خشونتها و بگومگوهای گاه و بیگاه ‌والدینشان تا صبح پلک بر هم نمی‌گذاشتند.
‌احترام ، حفظ کرامت انسانی و قداست زندگی مشترک در خانواده‌های قدیمی بسیار ارزشمند بود و هر ‌کدام از والدین چه در بیرون و چه در درون خانواده سعی می‌کردند، گرمابخش کانون خانواده باشند تا ‌فرزندان در محیطی مستعد پرورش یابند. ‌اگر طلاق و جدایی و اختلاف و خشونت در میان زوجین رخ می‌داد بر اساس شواهد و آمار موجود در حد ‌بسیار اندک و ناچیزی بود که برای زندگی اجتماعی با توجه به مشکلات و مسایل مختلف اجتماعی قابل ‌قبول است. ‌اما امروز واژه طلاق، واژه غریب و دور از ذهنی نیست، کافی است زن و مرد کوچکترین دعوا یا مشاجره ‌لفظی با هم داشته باشند بلافاصله برای ترساندن یکدیگر این واژه را به زبان می‌رانند غافل از اینکه قبح ‌و زشتی آن به مرور کاسته می‌شود و چه بسا که افرادی تنها به دلیل لجبازی‌های کودکانه و عدم ‌گذشت از یکدیگر تقاضای طلاق دهند و کانون گرم زندگی را به سردی بگرایند. ‌شماری از کارشناسان اجتماعی در ایلام معتقدند: مهمترین مشکلی که در رابطه با طلاق زنان وجود ‌دارد، عدم تفاهم اخلاقی است که ناشی از عواملی مانند اعتیاد، بیکاری، مشکلات اقتصادی و... ‌است. ‌به گفته آنان، مشکلات دیگری که ناشی از یکسری مسایل اجتماعی دیگر مانند دخالت اعضای خانواده، ‌نبود مسکن، چشم و هم‌چشمی و توقعات بیجاست. ‌به گفته آنان فرزندان در این خانواده‌ها دچار افسردگی، گرایش به اعتیاد، پرخاشگری، افت تحصیلی و ‌حتی خودکشی می‌شوند و این مسایل روند آسیبهای اجتماعی را تسریع می‌دهد.

در ماده ۷۱۳ قانون مجازات اسلامی استفاده از کودکان برای تکدی‌گری جرم محسوب می‌شود اما کمتر خیابان و کوچه‌ای را می‌توان یافت که تصویری از چهره ضعیف و نحیف کودکی پشت چراغ قرمز را در خود قاب نکرده باشد. تکدی‌گری یکی از مخرب‌ترین و پست‌ترین اشکال کار کودکان در خیابان است که تاکنون چاره‌ای قطعی برای برخورد سازمان یافته با آن از سوی سازمان‌ها و نهادهای قانونگذار و اجرایی اندیشیده نشده است. در آخرین آمار سازمان جهانی کار آمده است که در ایران یک میلیون و هشت صدهزار کودک به کار اشتغال دارند.

بلوک و برسلو برای اولین بار در سال ۱۹۷۲ در پژوهشی به مفهوم سلامت اجتماعی می پردازند. آنها مفهوم سلامت اجتماعی را با "درجه عملکرد اعضاء جامعه" مترادف کرده و شاخص سلامت اجتماعی را ساختند. آنها تلاش کردند تا با طرح پرسش های گوناگون در ابعاد جسمی، روانی و اجتماعی سلامت فردی، به میزان فعالیت و عملکرد فرد در جامعه برسند. این مفهوم را چند سال بعد"دونالد" و همکارانش در سال ۱۹۷۸ مطرح کردند و استدلال آنها این بود که سلامت امری فراتر از گزارش علایم بیماری، میزان بیماری ها و قابلیت های کارکردی فرد است.
آنها معتقد بودند که رفاه و آسایش فردی امری متمایز از سلامت جسمی و روانی است. براساس برداشت آنان سلامت اجتماعی در حقیقت هم بخشی از ارکان وضع سلامت محسوب می شود و هم می تواند تابعی از آن باشد. سنجش محتوای سلامت اجتماعی از ابتدا از طریق تمرکز بر "فرد" و در رابطه با تعاملات میان فردی(مثلاً ملاقات با دوستان) و مشارکت اجتماعی(مانند عضویت در گروه ها) مورد سنجش قرار گرفت و در اندازه گیری آن ارکان عینی(مثلاً تعداد دوستان) و ذهنی(مانند کیفیت روابط دوستانه) هر دو در تعریف منظور شده بود.

آدمکش نامریی در حالی همچنان بی صدا، در شهرها و مناطق مختلف کشور قربانی می گیرد که کارشناسان آتش نشانی همزمان با شروع سومین موج سرما در کشور با هشدارهای جدی از مردم خواستند ضمن بررسی دقیق وسایل گرمازا از وقوع حوادث احتمالی پیشگیری کنند.
این روزها در سرمای استخوان سوز، مردم متناسب با امکانات و شرایط زندگی خود سعی می کنند کم تر در معرض هوای آزاد قرار گیرند و محل سکونت و یا کار خود را گرم کنند.
نفت، گاز و زغال چوب مهم ترین سوخت هایی است که در نقاط مختلف کشور برای گرم کردن خانه ها مورد استفاده قرار می گیرد. هرچند وسایل گرماساز برقی نیز همچنان در میان مردم پرمصرف هستند.
وسایل گرما زا اگرچه گرمابخش محیط زندگی هستند اما رعایت نکردن اصول و نکات ایمنی در استفاده صحیح از آنها و همچنین بی احتیاطی بویژه در روزهای اخیر که برودت هوا به اوج خود رسیده، تلفات زیادی بر جا گذاشته است.

همین نگرش موجب می‌شود‌ تا از یکسو برای اصلاح رفتار اقتصاد‌ی خانواد‌ه چند‌ان علاقه‌مند‌ نباشیم و از سوی د‌یگر اگر هم اقد‌امی می‌کنیم، فعالیت‌هایی را شامل ‌شود‌ که مستقیماً با هد‌ف سود‌رسانی به خانواد‌ه باشد‌ و نه سود‌ جامعه. به عبارتی د‌یگر، د‌ر اقد‌ام‌ها و فعالیت‌های ما و خانواد‌ه‌ها، جامعه، مخصوصاً د‌ر سطح ملی آن یعنی جامعه کل گم می‌شود‌ و جایگاهی نمی‌یابد‌.
البته ممکن است کاری که انجام می د‌هیم د‌ر نهایت به سود‌ جامعه باشد‌، ولی به ند‌رت پیش می‌آید‌ د‌ر خانواد‌ه به اقد‌اماتی د‌ست بزنیم که این سود‌ مد‌ نظرمان باشد‌.
حتی برخی می‌گویند‌: «مگر ما مسئول جامعه‌ایم، ما اگر کلاه خود‌مان را نگه د‌اریم هنر کرد‌ه‌ایم؛ وقتی هیچ کسی رعایت نمی‌کند‌ چرا من بکنم. از نظر جامعه شناسی این نوع توجیه‌ها نشانه‌هایی از خاص‌گرایی است که د‌ر مقابل عام‌گرایی قرار می‌گیرد‌ و بیشتر هم خاص کشورهای د‌ر حال توسعه است؛ یعنی افراد‌، منافع خود‌ را ذیل منافع جمعی تعریف نمی‌کنند‌. اصلاً نمی‌اند‌یشند‌ که اگر منافع جامعه تامین شود‌، بخشی از منافع آنها و خانواد‌ه‌شان نیز به تبع آن تامین خواهد‌ شد‌.»

کانون خانواد‌‌ه د‌‌ر گلزار مزایای اخلاقی و سجایای آد‌‌می همواره پر از غنچه‌های خند‌‌ان نشاط‌ و شاد‌‌ابی است.
بوستانی است که صحنه روح و واد‌‌ی فکر را روشنی بخشید‌‌ه و قاد‌‌ر است شوری از وجود‌‌ و شعف د‌‌ر د‌‌ل ایجاد‌‌ کند‌‌. پس خانواد‌‌ه اولین هسته اجتماع است که از روابط زناشویی و یا خویشاوند‌‌ی سببی و یا نسبی و یا خاد‌‌م و مخد‌‌ومی د‌‌ر محصوره‌ای به نام خانه و کاشانه به وجود‌‌ می‌آید‌‌ و موضوع آن عبارت است از:
برای خانواد‌‌ه تعریف‌های متفاوتی شد‌‌ه است. یکی از کاملترین تعاریفی که آورد‌‌ه‌اند‌‌، عبارت است از:
«خانواد‌‌ه نظامی نیمه بسته است که نقش ارتباطات د‌‌اخلی را ایفا می‌کند‌‌ و د‌‌ارای اعضایی است که وضعیت‌ها و مقام‌های مختلفی را د‌‌ر خانواد‌‌ه و اجتماع احراز کرد‌‌ه و با توجه به محتوای نقش وضعیتها، افکار، و ارتباطات خویشاوند‌‌ی که مورد‌‌ تأیید‌‌ جامعه است، ایفای نقش می‌کند‌‌.
تعاریف محتوای نقش، د‌‌ر طول تاریخ زند‌‌گی خانواد‌‌گی برحسب وضعیتهای مختلف تغییرپذیر است».
بخش اول این تعریف مبتنی بر این که خانواد‌‌ه نظامی نیمه‌بسته است که نقش ارتباطات د‌‌اخلی را ایفا می‌کند‌‌، یعنی د‌‌ارای یک ارتباط د‌‌اخلی بین اعضای خود‌‌ است. د‌‌ر بخش د‌‌وم تعریف، خانواد‌‌ه توسط جامعه‌ای که نظام خانواد‌‌ه جزیی از آن است، با توجه به محتوای وظایف، موقعیت‌ها، اند‌‌یشه‌ها و ارتباطات خویشاوند‌‌ی تعیین و مشخص شد‌‌ه است.

بچه‌ها در مدرسه و خانه به دلایل گوناگون تنبیه‌ می‌شدند و تنبیهات بدنی جزئی از زندگی و کودکی و نوجوانی بسیاری از آنها را تشکیل می‌داد. افرادی که معتقد بودند؛ با این روش خود گامی موثر در تربیت بچه‌ها برمی‌دارند واغلب با خوش نیتی به گونه‌ای سخت‌گیرانه بچه‌ها را به باد چوب و فلک و کتک می‌گرفتند از این نکته بسیار مهم غافل بودند که شاید با این رفتار خود در حال خاموش‌کردن استعدادی در نطفه هستند.
دانش‌آموزان زیادی فقط برای فرار از تنبیه‌شدن به اجبار درس می‌خوانند، بسیاری از آنها علیرغم استعداد سرشار درس خواندن را در نیمه راه برای همیشه رها می‌کردند و بسیاری از کودکان ترسی عمیق از والدین خود داشتند که هرگز اجازه نزدیک شدن به آنها را به خود نمی‌دادند.
این در حالی است که نه تنها در دین ما کتک زدن و برخورد بسیار تند با کودکان مزمت شده‌است بلکه امروزه روانشناسان هم بر مضرات این شیوه برخورد با بچه‌ها یا به اصطلاح تربیت آنها تاکید می‌کنند.
روانشناسان معتقدند؛ تنبیه بدنی پرخاشگری را در پسرها و استرس و اضطراب را در دخترها افزایش می‌دهد.

طرح مسئله و بیان سوالات تحقیق :امروزه پدیده بیکاری تحصیل کردگان در همه جا به چشم میخورد و بر حسب شرایط اقتصادی خاص هر یک ، میزان آن در کشور فرق میکند. در این میان بیکاری زنان تحصیل کرده دانشگاهی که نقش مادری و همسری خود را باید به بهترین وجهی ایفا کنند بیشتر نمود پیدا می کند. با وجود این که جهان بسوی استفاده بهینه از نیروی انسانی است ولی همچنان زن بعنوان جنس دوم مطرح می گردد.
قبل از اینکه توانایی، هوشمندی و کارایی او مد نظر قرار گیرد جنسیت اوست که توانایی اش را تحت پوشش قرار میدهد و با توجه به اینکه همگام با مردان در دانشگاه ها درس میخوانند ولی به هنگام فارغ التحصیل شدن راهیابی به بازار کار و استخدام از سوی کارفرمایان با دید اغماض نگریسته می شود و مورد تبعیض قرار می گیرد.
در طول تاریخ زنان سازنده ترین نقشها و ناعادلانه ترین سهم را داشته اند. زنان در درون مناسبات بسیار پیچیده این نهاد با داشتن بالاترین کارکرد تولیدی، خدمات و از همه مهمتر با دمیدن شور و حیات در کالبد مردان پیوسته در حاشیه موقعیت اجتماعی قرار گرفته است. طبق آخرین آمار نتایج تفصیلی سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۷۵ مرکز آمار ایران تعداد فارغ التحصیلان زن دانشگاهها در نقاط شهری تهران جمعا ۱۵۸۳۲۳ نفر میباشند با توجه به حجم زیاد فارغ التحصیلان در هر یک از مقاطع تحصیلی و با توجه به نوع رشته آنها مشکلات اشتغال آنها باید در صدر برنامه های امروز جامعه قراربگیرد و توجه خاصی نسبت به آن مبذول گردد. واقعیت این است که تامین اعتبار لازم یکی از عوامل موثر و در مواردی مهم و اثر گذار است لیکن این عامل وقتی به ثمر مینشیند که موجبات اثر گذاری آن به خوبی فراهم شده باشد.